De komst van Jezus.

0f1b269e109fea0fa1b3b5ea9edf932a

Ik had hoge verwachtingen van de weken die naar deze Kerst toe leiden en was echt van plan om de geboorte van de Heere Jezus vanuit diverse hoeken te belichten.En dat heb ik ook gedaan al heeft niemand dat gelezen want steeds was het niet wat ik wilde vertellen was het anders in mijn hoofd dan op papier .

Het lukte gewoon niet ,en ik denk dat een belangrijke reden was en is dat er toch zoveel is dat de rust van de Adventsweken kwam verstoren.Dat het moeilijk is om mijn focus te houden op de verwachting van het Wonder wanneer er zoveel om je heen gebeurt en de nare dingen de overhand hebben.

Daarnaast wordt het Wonder van de geboorte van Jezus vandaag de dag overschaduwd door het verzinsel van de kerstman de cadeautjes en het eten.En geloof me ik ben niet tegen een feestelijke maaltijd of een mooi ingepakt geschenk maar het is gewoon niet de issue waar het omgaat.Ook die wereldse kant overschaduwd het stilstaan bij het Wonder dat voor ons de redding voor eeuwig bevat.

Toch waren er bij nadat Jezus was geboren mensen die ook met speciale cadeaus bij Hem kwamen. Mattheus spreekt over hen en ze zijn de vreemdelingen in het geheel.

Hoeveel het er zijn geweest daar wordt niet over gesproken maar ze kwamen vanuit het Oosten en kwamen omdat ze een Ster gezien hadden die ze gevolgd waren.Hoe ze dat wisten dat dat de bedoeling was ook dat wordt niet uitgelegd.

Maar het verhaal van deze wijze mannen laat ook zien dat God voor ieder mens een moment heeft waarop hij of zij de ultieme keuze kan maken.Want ze gaan eerst naar Jeruzalem, de Ster stopt met schijnen en ze denken dat een koningskind in die prachtige stad geboren zal zijn.

Zo komen ze bij Herodes en vragen dan ook naar de kleine Koning.Hier is het moment voor Herodes, de wrede heerser, om een totale ommekeer te maken in zijn bestaan om zich te wenden tot de God van hemel en aarde.Zijn trots en hoogmoed zijn belangrijker dan de vraag die op deze manier opnieuw aan zijn hart wordt gesteld. God zoekt ook hem.

Maar dat moment laat hij voorbij gaan.

Hij vraagt de schriftgeleerden of zij er iets over kunnen zeggen en zij vertellen dat de profeten hebben voorzegd dat de Messias geboren zal worden in Bethlehem in Judea. Op een kleine afstand van Jeruzalem. Afgunstig en kwaadwillend in zijn hart maar vriendelijk in hun gezicht , vraagt Herodes hem te komen vertellen of ze het “ Kind” gevonden hebben dan kan hij Hem ook hulde gaan bewijzen.

Maar hij gaat niet met hen mee terwijl dat geen onoverkoombare tocht zou zijn nee hij beraamd een boos plan. Hij wil ook nu niet luisteren naar de weg die God hem biedt om werkelijke vrede te vinden.Evenals trouwens de schriftgeleerden zij kennen de profetie zij kennen de Torah en evengoed gaan ook zij niet op zoek. Ook zij hebben kennelijk genoeg aan hun eigen verwachtingen en willen niet zoeken naar die weg die God hen biedt.

De wijzen gaan naar Bethlehem en dan zien ze ook de Ster weer schijnen en boven de plaats waar Jozef Maria en het Kind zijn staat de ster stil en gaan zij binnen om Hem de eer te brengen.Zij geven hem geschenken. Goud voor de Koning, Wierook voor de Hogepriester en Myrre voor zijn begrafenis.

Zij hebben geluisterd en zij zien de Koning die werkelijk de wereld zal veranderen. En veranderd heeft!!Als nieuwe mensen gaan zij huiswaarts langs een andere weg zoals God hen in een droom heeft gevraagd.

 Bovenstaand geheel is een verkorte weergave van een hoofdstuk uit het boekje Because of Bethlehem van Max Lucado en wekelijks volg ik een studie van hem.Maar dit raakte me zo dat ik dit wilde delen.

Want hoe is het met u met jou en mij gesteld.

We lezen over Maria hoe zij God gehoorzaamde hoe Jozef dat deed en hoe ze door heel wat moeilijkheden heen moesten gaan voor Jezus werd geboren en in Bethlehem waren ze niet veilig want uiteindelijk moeten ze naar Egypte vluchten.God laat steeds op tijd weten wat de volgende stap is. Hoe ze verder moeten gaan.

Dat gold voor de herders die direct na de glorieuze engelen zang op weg gaan om het Kind te zoeken.Gehoorzaam luisterend en daardoor werden ze gevonden en vonden zij zelf. Zij zijn de allereerste evangelisten die de boodschap van het goede nieuws verkondigen.

Hoe doe ik dat , want laat ik maar bij mezelf blijven, ben ik in afwachting van de geboorte van de Heiland in mijn hart, zijn mijn dromen en verlangens gericht op Hem alleen of huizen er allerlei neven verlangens naast waardoor ik niet verder kom .Een beetje van dit en een beetje van dat.

Naast al het gekissebis over het al dan niet vieren van Chanoeka of Kerst en alle commotie die daarom heen kan ontstaan denk ik dat het opmerkelijk is dat juist in de accuratesse van de Bijbel de datum van de geboorte van Jezus niet genoemd wordt alleen dat het tijdens deze volkstelling was.

Misschien is dat tijdstip dan ook wel minder belangrijk dan dat wij er van maken.Nee ik zeg dat niet om een nieuwe discussie op gang te krijgen maar eenvoudig omdat ik denk dat elk hart een stal of een broodhuis kan zijn. Een plaats waar Jezus mag binnenkomen en door ons vol blijdschap wordt verwelkomt.

Ook aan ons biedt God kansen om dat te aanvaarden.Door andere mensen door iets wat we lezen en bovenal door het Woord van God wat ons hart bereikt wanneer we ons laten leiden door de Heilige Geest.

Wordt Jezus dit jaar bij u, bij jou en mij geboren?? Dragen we de blijdschap van die gebeurtenis over aan anderen??

Ik ben afgeleid door het onverwachte sterven van iemand, door zorgen, door verdriet , door medische zaken, door kleine dingen die het ritme van de dag ineens verstoren en door het nieuws wat een keur aan akelige berichten voortbrengt.

Ik voel me steeds weer opnieuw gevuld met dingen die mij dwingen weg te kijken van waar het echt omgaat.Mijn hart is verdrietig dat ik niet in staat ben om los te laten wat losgelaten moet worden.

Dan kan ik alleen maar bidden Heer ontferm U, over mij.

Ook in mijn leven klinkt dan de vraag is die ontroerende en grootse gebeurtenis in staat om mij verder te laten kijken via Golgotha naar de Wederkomst die nog voor ons ligt??

Bethlehem was de plaats waar de Koning/Knecht deze wereld betrad, zonder enig vertoon van glamour en pracht en praal.Zijn komst werd wel bejubeld door engelen en wijzen brachten kostbare geschenken maar alleen zij die ervoor openstonden zagen het.

De tweede komst van Jezus als Koning zal anders zijn dan zal niemand zich meer kunnen afvragen wie Hij is. Dat zal duidelijk zijn, zo duidelijk dat er scheiding zal komen tussen hen die Hem liefhebben en hen die Hem verloochend hebben.Dat klinkt als een hard woord maar het is wel wat de Bijbel zegt.

Ik hoop dat iedereen deze Kerst vol blijdschap en vreugde uit zal zien naar de geboorte van Jezus naar Zijn komst in deze wereld en daar dankbaar voor is, maar vooral uit zal kijken naar het moment dat Hij zal wederkomen.

Laten we ons hart openen opdat de Koning intocht zal houden in ons leven.

Dan kunnen we vol blijdschap zingen Ere zij God en vrede op aarde in mensen des welbehagens.

 

 

 

Advertenties

Verwachting 1…….

kerstverhaal-bijbel-cat

Het laatste stukje van 2017 is aangebroken en deze maand zijn er twee belangrijke feesten die gevierd worden.

Van 12-20 december is daar allereerst het Chanoeka feest, het Lichtjes feest wat gevierd wordt door Joodse gelovigen en Messiaanse gelovigen.Chanoeka behoort niet tot de Feesten die in Leviticus worden genoemd en is van een latere datum.

De enige verwijzing in de Bijbel is te vinden in Johannes 10 vers 22, 23 waar staat:Toen kwam het Vernieuwingsfeest te Jeruzalem, het was winter. En Jezus wandelde in de tempel,in de zuilengang van Salomo.Meer komen we niet tegen.

In de apocriefe boeken die niet in de Bijbelse canon zijn opgenomen kunnen we het verhaal wel lezen nl de 2 boeken van Juda de Maccabeeër.

Heel kort gezegd is het een Feest van bevrijding.Herdacht wordt de herinwijding van de Tempel van Jeruzalem in 164 v.Chr. door Juda de Maccabeër.Na de herinwijding was er volgens de beschrijving van het wonder van de olie in de Talmoed slechts één kruikje kosjere olie voorradig om de Menora te laten branden tijdens de reiniging van de Tempel. Het kruikje raakte echter niet leeg voordat nieuwe zuivere olie was toebereid, maar schonk genoeg olie om de Menora gedurende acht dagen brandend te houden.

Dat wordt vandaag de dag gevierd met speciale gerechten, cadeautjes voor de kinderen en het aansteken van de Chanoeka kandelaar elke dag één kaarsje meer.

Al gaat het over de inwijding van de Tempel toch is het ook goed om te bedenken dat in de bloedige strijd die Juda de Maccabeer leverde er een deel van het Joodse volk gespaard bleef waaruit later de Messias zou worden geboren.Altijd weer voorziet God in de volvoering van Zijn plan met deze wereld.

Dan wordt door de Christenheid in deze maand het Kerstfeest gevierd. Messiaanse gelovigen zien het als een feest van heidense oorsprong en vieren de geboorte van Christus niet in december.

Toch is het als het goed is ook een Feest waarin het Licht centraal staat.

We lezen over geboorte van Jezus staat in Mattheus en Lucas en ook Johannes schrijft er in Hoofdstuk 1 vers 1-7 over.. dat in den beginne het Woord bij God was en God was het Woord en daarin was het leven wat het Licht der mensen was en dat schijnt in de duisternis maar de duisternis heeft het niet gegrepen.

 Het is tenslotte geen  kleine gebeurtenis die hier plaatsvindt het is de geboorte van Jezus de Zoon van God, die is gekomen om ons te bevrijden van zonde en schuld.

Natuurlijk het moge duidelijk zijn dat de geboorte van Jezus niet in December heeft plaatsgevonden.Dat zal op een eerder tijdstip geweest zijn ergens in september / oktober toen de schapen nog steeds buiten verbleven.

Lukas spreekt heel duidelijk over een volkstelling en niet over het Loofhuttenfeest. En zo’n telling zal een ware volksverhuizing teweeg gebracht hebben.De één woonde hier de ander daar en iedereen moest terug naar zijn of haar geboorteplaats.

Dat was anders dan met het Loofhuttenfeest waarbij iedereen naar Jeruzalem trok.

Alles wat er in de loop van de eeuwen is toegevoegd daar kun je levensgrote vraagtekens bijzetten.Santa Claus, versieringen, bomen, ballen veel en overdadig eten, cadeautjes en wat al niet meer hebben in feite niets met de werkelijke betekenis van Kerst te maken.

Toch begrijp ik wel dat lichtjes in deze donkere dagen ons ( zónder dat we dat aanbidden!!) een beetje vreugde schenken en de koude en donkere dagen daardoor minder vat op ons hebben.Niet voor niets branden veel mensen in deze tijd kaarsen wat je in de zomer niet zo snel doen zal.

Ook al heeft het niet echt iets te maken met de betekenis van de geboorte van Christus. En zo wordt dat ook niet beleefd door gelovigen. Maar dat het Licht in de wereld is gekomen dat kun je op elk moment vieren , ook in December.

In de Bijbel wordt er uitgebreid stilgestaan bij wat er toen is gebeurd.Het was ook een gebeurtenis die de loop van de geschiedenis voorgoed zou veranderen.

Dat  mogen we zeker gedenken en eerbiedig vieren dat Jezus de Hemelse Heerlijkheid losliet om mens te worden om geboren te worden zoals u , jij en ik.Dat is het waard om bij stil te staan om over na te denken en om over te zingen.

In de Kersttijd klinken vaak de mooiste liederen mét inhoud die gaan over datgene waar het echt over gaat.Over de komst van de Verlosser van de wereld die van het Kind in de kribbe de Man van Golgotha werd .

Op dit moment leven we opnieuw in Advent het wachten op de Wederkomst van Jezus Christus. Van Hem die het Licht der wereld is, het Levende brood en het Levende water. Hij die alle dingen nieuw zal maken.

Wat een genade dat ik dat elke dag  mag vieren en gedenken,  terugkijkend naar de geboorte in Bethlehem diep dankbaar zijn dat Jezus ook voor mij door het lijden en de dood is heengegaan , is opgestaan en zit aan de rechterhand van de Vader. Hem zij alle eer…..

De komende weken zal ik proberen steeds een figuur uit de geschiedenis van de geboorte van Christus  centraal te stellen en vanuit die beleving te kijken naar het wonder dat door God al in het Paradijs werd beloofd en werkelijkheid is geworden.

Feesten….

trompetten_1_Tes._4_vers_16

Na een heleboel denkwerk opnieuw een blog wat eigenlijk niets meer of minder is dan een roep om bezinning.Hebben we dat dan nodig zou je zeggen iedereen doet dat op zijn of haar eigen manier.Als het goed voelt dan is het goed. Althans zo is de huidige redenatie.

Het lijkt wel alsof tegelijk op allerlei terreinen de dingen op de schop gaan.En dat gaat van dingen als niet langer spreken van jongens en meisjes, vrouwen en mannen, naar mensen zonder aanduiding van wat ze zijn.( ik heb dan geen kleindochter maar een kleinmensje J)

Tot stevige discussies over redelijk makkelijk te verkrijgen poeder om zelf een einde aan je leven te maken. Wat zoveel gevaren in zich bergt maar de mens wil eigen baas zijn.Enerzijds wordt met man en macht gestreden om een te vroeg geboren baby van 24,5 weken in leven te houden , en anderzijds mag een zwangerschap van 24 weken afgebroken worden.

Bezinning dus… als het maar gaat zoals ik ( zei de mens) het wil.De lijst is helaas eindeloos .En het moment waarop je als gelovige moet zeggen dit kan niet volgens de richtlijnen die God geeft dan ben je letterlijk de klos en word je weggehoond.Al is dat niet fijn, ik vrees dat het in de nabije toekomst wel eens verder kan gaan dan weghonen. Laten we ons niets wijsmaken hierin.

Maar verder valt het toch wel mee?? Ben ik nou niet een beetje zwartgallig bezig??Ik denk het niet, en ik ben er de laatste weken mee bezig geweest in mijn gedachten en gebeden.En laat ik voorop stellen ik doe het zelf lang niet altijd goed, ik heb zo vaak vergeving nodig en mijn leven is verre van volmaakt.

Maar toch wil ik hier iets over kwijt.Veel mensen hebben de afgelopen dagen elkaar een goed en zoet nieuwjaar toegewenst.Het was Rosh Hashanna , hoewel die dag eigenlijk Jom Teroea heet. Dag van de Bazuinen .

Hij staat in het rijtje van de Bijbelse Hoogtijdagen in Levicitus 23. Het rijtje van de najaarsfeesten. Gevolgd door de 10 ontzagwekkende dagen, waarin de zonden worden herdacht en uitlopend op Jom Kippoer een dag van bidden en vasten om vergeving van zonden te verkrijgen. Daarna volgt het Loofhuttenfeest wat een blij feest is en de tijd van het leven in afbreekbare hutjes in de woestijn doet herleven en tegelijk aangeeft dat we vreemdelingen zijn op aarde en geen blijvende woonstede hebben. Ook is het een oogstfeest waarin de Loofhutten worden versierd met de vruchten van het land.

En deze Feesten wijzen naar de toekomst , de Wederkomst en we het laatste Feest jaarlijks zullen vieren in het Messiaanse rijk.Heilige dagen volgens het Woord van God en dagen die volgens een duidelijke instructie gevierd moeten worden.

En God gaf die speciale tijden aan Zijn eigen volk , Israël. Op de Sinaï en dat was zo’n heilige gebeurtenis dat Mozes voor het volk opklom naar boven want zij konden de nabijheid van de Heilige Eeuwige God niet verdragen. Zo werd de Thora, de leefregels dan ook gegeven aan het volk dat God Zich had verkozen.

Wij kunnen daarvan vinden wat we willen maar dat is een keuze waar we helemaal niets mee te maken hebben. Israël is en blijft Gods speciale volk.

Maar ook het volk Israël was door de eeuwen heen niet in staat zich aan de Thora te houden en er volgden moeilijke tijden voor hen die volgden op ongehoorzaamheid aan God. Hij had hen dat voorgehouden voor ze het beloofde land binnengingen.

Ik ben ontroerd als ik lees hoe na 70 jaar ballingschap het Israël terugkeert naar Jeruzalem en opnieuw de Tempel herbouwd , hoewel eer velen in Babel bleven slechts 42.000 geven gehoor aan de oproep om terug te gaan. Het hadden er 10 x meer kunnen zijn.God kende de ongehoorzaamheid en heeft iedere keer mogelijkheden gegeven waardoor ze opnieuw konden beginnen.

Uiteindelijk gaf Hij letterlijk genade die zij mochten aanvaarden om niet, Hij zond de Heere Jezus , Die heeft de Thora vervuld en zonde en dood overwonnen en de weg tot de Vader vrijgemaakt.Daar had het kunnen stoppen, als Hij als Messias was aanvaard door Zijn Volk was het Messiaanse rijk aangebroken. Maar dat is anders gegaan.

Anders omdat ieder mens een keuze heeft, hij kan kiezen voor het goede, de zegen en voor het kwade, de vloek. En daar weten ook wij mensen van de 21 eeuw alles van.

Jezus kwam allereerst voor zijn eigen volk en heeft hen willen brengen in verzoening met de Vader door Zijn offer.Daarna volgde de tijd waarin wij nu nog leven die de genade tijd wordt genoemd en waarin ieder mens individueel Jezus als Messias in zijn leven kan aanvaarden.Die keuze is gelijk voor de Jood en voor de Griek, de gelovige uit het volk Israël en de gelovige uit de heidenen.

Zo vormen we samen het Lichaam van Christus waarvan Hij het hoofd ,wanneer de tijd gekomen is op Gods klok dan zal Jezus Christus weerkomen en Zijn kinderen Thuishalen.Dan volgt er een periode , die de laatste jaarweek wordt genoemd, en een tijd zal zijn van grote verdrukking zoals er nooit eerder is geweest.En dan zal een ieder die de Naam van Jezus aanroept alsnog behouden worden maar het zal zijn leven kosten. Dat klinkt hard maar iedereen die nu een keuze maakt mag weten gered te worden door het bloed van het Lam. Dat geldt nog elke dag.

In die tijd zal de lijn met Israël zal dan door God weer worden opgepakt en zij zullen Hem zien en geloven in Jezus de Naam boven alle Naam. Hun Messias. En ook nu mogen we zien dat God waakt over Zijn volk, maar de keuze die is nu voor iedereen gelijk.

Voor hen is de Thora nog steeds van groot belang want een  deel van Israël begint zich opnieuw  te wenden tot hun God en wat Hij hen te zeggen heeft. Was dat in 1948 misschien 5 % dat is inmiddels vertienvoudigd en ook de Joods Messiaanse gemeenten groeien en verspreiden het evangelie naar anderen. Wat een geweldig teken van hoop.

Vandaag de dag wordt er rondom Israël ( Gods oogappel) een romantisch beeld geschetst wat eigenlijk niet zoveel met de werkelijkheid te maken heeft.Veel mensen die de leer van de Messiaanse Beweging aan hangen, gebruiken dat in meerdere of mindere mate om een beeld te creëren dat hen op een hoger plan tilt.

En ik kan het weten want ik heb er zelf een aantal jaren in verkeerd.(Mijn weg eruit is op dit blog te lezen vanaf het begin dat ik ermee begonnen ben.)

Nieuw en anders is altijd gewild en rituelen zijn eigenlijk altijd aantrekkelijk want het geeft een soort steun in de zoektocht van het leven.Maar wanneer je de Thora echt goed leest dan is het geen picknickmand waar je het één wel en het ander niet uit eet.

Wanneer je de Thora wil volgen en het verlangen van mensen omdat te doen is echt heel oprecht dan kom je al snel in conflict met jezelf, met de regels die je tegenkomt en uiteindelijk ook met God. Omdat het niet duidelijk is en vaak heel moeilijk en dan doen we wat we zelf denken dat wel goed zal zijn.Meestal wordt er dan gezegd ik doe wat ik nu begrijp en de rest volgt later wel. Dan krijg je dus de situatie waarin de één “ verder: is dan de ander. En dat geeft soms hele pijnlijke en verdrietige situaties.

Want welke regels horen nu bij de Joodse gelovigen en welke bij ons die Jezus ( Yeshua) kennen?
En zodra je regels gaat volgen naar de letter wil je het zo goed mogelijk doen. Het wordt al heel snel een volgen om de “ prijs” te verdienen.Waarbij discussies ontspringen over allerhande zaken die wegvoeren van datgene waar het werkelijk om gaat , de genade door Jezus onze Heer.Opnieuw staan “ wij” in het middelpunt en gaan we daarvan uit. Per mens en per Messiaanse gemeente zijn er grote verschillen .En de meeste zeggen absoluut dat het gaat om Jezus, maar de praktijk laat zoiets anders zien.

Vorige week las ik een blog van iemand waar ik al ruim een jaar niets van gelezen had en ik schrok van de inhoud.Tegelijk voelde ik de beklemming waar ik al die jaren last van had en die ik niet wilde erkennen weer omhoog komen.Alhoewel God hier de Eeuwige genoemd werd en dat is een prachtige naam, was er weinig ruimte voor de echte genade door het bloed van het Lam.

Dat is mijns inziens ook het probleem met ons zoeken naar nieuwe dingen.Wij zijn in onze “ maakbare” maatschappij zo gewend aan het feit dat we het allemaal zelf moeten doen dat leven vanuit een eenvoud van de genade ons te makkelijk voorkomt.

We blijven ons oor te luisteren leggen naar de stem van de boze die zegt dat we toch niet deugen en gaan om dat op te vullen aan de gang met allerlei zaken die God ons helemaal niet oplegt.Natuurlijk er zijn heel veel dingen die de Heere Jezus ons leert en die we mogen doen vanuit het kindschap Gods wat we ontvangen hebben.Door de leiding van de Heilige Geest wordt ons dat duidelijk en de Bijbel is onze leidraad. Maar dat is iets anders dan een plaats innemen die niet voor ons is bestemd.

Zeker geënt te worden op de edele olijf wordt beschreven in de Romeinen brief maar laten we daar niet in lezen wat er niet staat.Het heeft mij zo gegrepen om te zien wat alleen al in het boek Daniël staat en wat er van daaruit getoond wordt over de toekomst. Ook de andere profeten laten zien dat er een duidelijke lijn is die door God gevolgd wordt en waarin een ieder zijn eigen plek heeft.

Ik heb jaren de Feesten meegevierd, ik putte mezelf uit in het onderzoeken naar wat er verkeerd was in mijn leven en wat ik moest oplossen.Ik leefde buiten de vrede al leek het allemaal echt logisch , maar mijn vragen bleven vragen. Niemand die ze echt kon oplossen.Todat ik de antwoorden vond in het Woord zelf.

Want wanneer je zijpaden gaat bewandelen, wordt het steeds moeilijker om onderscheid te blijven maken tussen waarheid en onwaarheid.Het kan zelfs zover komen dat iemand eerst Messiaans wordt dan gaat neigen naar het Jodendom en Jezus loslaat als Verlosser . Om vervolgens alles los te laten en niets meer te geloven.

En onderling kunnen de discussies zo fel worden dat je je afvraagt , hoe kunnen de mensen ons herkennen aan de liefde die er onderling is door de Heere Jezus Christus??

Dit jaar ben ik stil met deze Feesten, ik mag dagelijks mijn Bijbel lezen en in gebed tot mijn Heer en Heiland gaan.En weten dat ik mijn lamp brandend moet houden want Jezus komt spoedig om Zijn gemeente Thuis te halen.

Ben jij bent u bereid?? Bent je er klaar voor??? Wanneer je vanuit Zijn genade leeft is het een Dag die zijn weerga niet zal hebben.

Het is nog steeds genade tijd . Neem Hem aan in je leven, belijd je zonden en aanvaard Zijn genade dan mag je weten gered te zijn voor tijd een eeuwigheid. Dat is voor veel mensen te simpel te gemakkelijk maar het is heel eenvoudig wat Gods Woord zegt en dat woord is betrouwbaar voor 100%.

Dan loopt je leven uit op een toekomst met eeuwigheids perspectief.

 

Zonnevaart-Kruisvaart

images

Als fervente lezer heb ik bijna 8 boekenkasten vol met boeken en ik heb schrijvers die ik regelmatig opnieuw lees, boeken die ik mooi vind, prachtig vind of zelfs geweldig. Boeken zijn vrienden waar ik er nooit genoeg van kan hebben en nooit zal kunnen missen. Voor mij geen e-reader maar gewoon een boek wat ik vast kan houden.

Van tijd tot tijd verhuizen er boeken naar een goed doel die mooi waren maar geen onuitwisbare indruk hebben achter gelaten.

Tussen mijn boeken voel ik me als een kind in een snoepwinkel die kan kiezen uit van alles.

Er is echt één boek, naast de Bijbel, dat ik koester en dat iedere keer wanneer ik het opnieuw lees mijn hart aanraakt waarbij het vibreert en ik weer zoek naar het Licht.Ooit denk ik door mijn moeder gekocht maar al sinds onheugelijke tijden in mijn bezit.Het ligt echt helemaal uit elkaar en ik kan het alleen aan tafel zittend lezen zodat alles bij elkaar blijft.

Het is geschreven door Leens van Dijk en ik vermoed ergens begin 1940.Het heet Zonnevaart en handelt over het jaar 1939 ( toevallig ook het jaar dat mijn man geboren werd) de tijd van de mobilisatie in Nederland.

Het boek bezorgt me meteen een diep gevoel van heimwee want het is een tijd die zo anders is dan de tijd waarin we nu leven.Niet zozeer het feit dat de WOII op het punt staat uit te breken want die angst is in het boek voluit aanwezig.Daarover is gewoon realistisch geschreven .

Wat er anders aan is , dat is de manier waarop de personen in het boek in het leven staan.

Zij hebben niet de afleiding die wij kennen, van tv, internet, en alles wat daardoor ons leven binnenkomt.

Naast mooie dingen toch ook erg veel pulp en troep die een kind van God gevoegelijk kan missen.

Daardoor is er veel meer tijd voor reflectie en rust om dingen te overdenken en er voor elkaar te zijn.Er klinkt een diepe echo van het geloof in Gods Almacht die ál Zijn beloften in vervulling doet gaan áltijd.We zouden bekend moeten staan als kinderen van God die leven in het Licht , al lijkt het donker ons in te halen toch zijn we op weg naar het Lichtland.

Daar waar we dwars door alles heen naar het Feest gaan, dat hier en nu begonnen is.Licht overwint de duisternis altijd weer.

In Zonnevaart wordt aan Gods beloften niet getwijfeld al zijn er zeker mensen die radeloos worden van alles wat er gebeurd.Toch is er een zekerheid die vandaag de dag niet meer te vinden is.

Het is helemaal niet zo gewoon dat we samen zingen Dankt dankt nu allen God met blijde feestgezangen. Of Beveel gerust Uw wegen. We hebben het druk met andere dingen. O jawel als we nog naar de kerk gaan zingen we daar wel mee maar gewoon in de avond samen God prijzen daar is geen tijd meer voor.

Er is zoveel gekissebis en zoveel onderling gevecht juist vaak onder ons die de boodschap van Licht en Genade moeten uitdragen.Wie verwacht nog de komst van Jezus en het ingaan in de Feestzaal??

Ik lees over gelovigen die de evolutie theorie omarmen die heel veel van het profetisch woord loslaten.Alsof wij God kunnen narekenen.

Ik zie vreselijke beelden voorbij komen van overstromingen, bosbranden, modderstromen en ga zo maar door.Maar ook van gemartelde mensen omwille van hun geloof wat wij hier nauwelijks kennen. Hoe staan wij ervoor als ons dat zal overkomen??

En wij veranderen onder invloed van andere religies op de één of andere manier mee.Er kan van alles wat we eigenlijk niet zouden moet accepteren.

Ik begrijp heel goed dat we niet terug kunnen naar vroeger en natuurlijk was niet alles beter.Tenslotte staat ten tijde van dit boek de 2e wereldoorlog met alle verschrikkingen op uitbreken en daar wil ook niemand naar terug.

En toch… toch is er iets verloren gegaan in ons hart en leven wat toen heel gewoon paste in het dagelijkse leven.Wat voorgeleefd werd en wat doorgegeven werd.

Er was een vertrouwen in onze Hemelse Vader die nog hoorde bij het leven.En hierbij put ik ook uit de bronnen van mensen die dat zelf meegemaakt hebben.

Het leven in al zijn schakeringen werd ontvangen en aanvaard zonder het uitpluisgedrag wat wij tegenwoordig plegen te doen. Gods almacht en het vertrouwen op Hem was meer aanwezig dan dat vandaag vaak het geval is.

Met inbegrip van ons taalgebruik het altijd alles maar te kunnen zeggen zonder je te realiseren hoe dat overkomt.Gods naam is zo vaak in diskrediet en wordt ijdel gebruikt. Maar de mensen lijken het niet meer te merken.En wij als gelovigen zeggen vaak niets want je moet toch met je tijd meegaan. We zouden ons diep moeten schamen.

Staan we nog voor wat we geloven?? Zijn we nog gegrepen door de woorden uit de Bijbel en zoeken we nog naar het Licht.Hij die ons Leven is en alles heeft overgegeven voor ons is Hij nog genoeg of willen we ook een stukje wereld meepakken.

Laatst hoorde ik een voorganger zeggen er zijn tegenwoordig nogal wat christen-atheïsten. Ik vroeg me af wat dat wel waren.Hij zei:Mensen die wel in God geloven maar Hem niet kennen en zoeken, die op zich niet ongelovig zijn maar toch hun eigen leven leiden zonder te zien of dat in overeenstemming is met Gods wil voor hun leven.Die Hem nooit werkelijk ontmoeten. En wat zou er veel kunnen veranderen wanneer we daar een ommekeer in zouden kunnen  brengen.

Als in de tuin van het leven gebloeid zou worden tot Zijn eer zou het een hof voor de Meester zijn geworden .Terwijl het er maar niet van komt, de plantjes van geloof en vertrouwen blijven klein en de bloemen van liefde en verdraagzaamheid komen niet tot volle wasdom.Maar de distels van afgunst, haat, nijd en laster lijken diepe wortels te krijgen die bijna niet uit te roeien zijn.

Dat was toen niet anders dan nu en toch was de weg naar het Feest duidelijker zichtbaar door alle moeite heen.

En het waren zware jaren geweest met armoede, ziekte en verdriet en er kwam nog heel wat achteraan na dat jaar 1939.

Maar er werd gezongen bij het orgel of de piano en ondanks de dissonanten werd er iets toegevoegd dat sterker is dan alle aardse moeite, het lied van de eeuwigheid.Want toen en ook nu is ons leven Zonnevaart, we zijn op weg naar het Land van louter Licht en vrede, daar waar de zangers staan aan de glazen zee.

En tegelijk is het een Kruisvaart want zo gaan we de wereld door geschraagd door Jezus die Zijn kruis opnam en volbracht wat ons Leven heeft gebracht.

Ik heb er veel over nagedacht deze zomer veel stil gestaan bij wat nu echt en niet echt is en ik denk dat we als mensen veel te ver doorgeschoten zijn in alles wat we klakkeloos aannemen en accepteren.

Dingen die we als gelovigen zouden moeten afwijzen zoals abortus en euthanasie, vereenzaming van mensen, voltooid leven, en al die dingen die ineens normaal lijken maar het in Gods ogen niet zijn.

We moeten ons omkeren en teruggaan naar de oude paden en de normen en waarden weer aannemen die ons door Hem zijn aangereikt.Uiteindelijk kan alleen dát ons helpen de juiste richting te bepalen.

En goed dan ben ik maar ouderwets of niet van deze tijd, of achtergebleven.Dat is eigenlijk niet eens meer van belang. Het gaat om wat God ervan vindt.Hij overziet van bovenaf het geheel en Zijn beloften zijn áltijd ja en amen.

Zonnevaart = Kruisvaart, zo mogen we gaan in opdracht van onze Heiland naar het Feest waar we worden verwacht.

September 2017.

 

 

 

Zomers intermezzo

a0b4fb1935428f9d6d2e08d5ef896e73

Al een tijdje niet geschreven en dat komt denk ik omdat er zoveel te denken valt. Veel dingen waar ik een beslissing over moest nemen en een andere weg in moest slaan.

Ik heb inmiddels mijn auto verkocht want autorijden was geen optie meer. Op zich ging het me vreselijk aan het hart om Sophietje over te geven in de handen van de garagemijnheer maar inmiddels heeft ze een nieuwe eigenaar die erg blij met haar is.Stilstaan is achteruitgang en dat gingen de garage mijnheer en ik aan de auto merken.Door mijn spasme in mijn rechterheup dat opkomt wanneer die heup dat leuk vindt, was het echt gevaarlijk geworden niet alleen voor mezelf maar ook voor de rest van auto-rijdend Nederland.

Dus Saar en ik zijn met z’n tweetjes over en hier in de omgeving kan ik met haar prima uit de wielen want we sjezen samen wat af.De wind in mijn haren en genieten van alles wat ik tegenkom. En op een scootmobiel zie je meer dan met de auto dat is zeker.Voor verdere bestemmingen heb ik inmiddels een Valys pas en kan ik voor een gereduceerd tarief via een taxi nog eens ergens komen en heb ik 600 km per jaar te besteden.Dus met overleg en beleid ga ik dat doen.

Deze hele onderneming kostte me veel denkwerk en toch ook gebed, want het is opnieuw een stap die je zet waarvan je weet ( en hoopt tegen beter weten in dat er ooit nog eens verandering in komt) dat het definitief zal zijn.Het is goed zo en ik zie er in elk geval ook de voordelen van.

Dan ben ik heel erg dankbaar dat ik nu al een aantal weken het duidelijke gevoel heb dat ik de juiste dosering heb bereikt voor de medicatie die ik slik ivm Mr. Hashimoto.Restverschijnselen zullen er altijd blijven maar de vaak diepe donkere perioden blijven geestelijk al een tijdje uit en ik voel me daar zoveel beter bij.O ja ontembare vermoeidheid, overprikkeldheid moeizaam lopen en bewegen het is er allemaal nog, maar dít is er niet en geloof me wanneer je dat ervaart dan is dat een heel groot cadeau.Voor mij het een bijzondere zegen en ik dank God er dan ook dagelijks voor.

Wat er zeker aan heeft bijgedragen is het feit dat ik de Bijbel ben gaan nemen zoals het mij wordt aangereikt dóór het Woord Zelf.Jezus Hij is het Levende Woord en ik ben terug gebracht op de weg van geloven als een kind.Dat wil niet zeggen dat ik gestopt ben met nadenken maar bovenal dat ik mag vertrouwen dat Hij weet wat goed is.Dat mijn drive om het goed te doen en de regels na te volgen niet langer de boventoon voeren.Maar dat ik dat los mag laten en mag vertrouwen op de genade die ook voor mij is. Grotere bevrijding is niet mogelijk.

Kortgeleden las ik een vriendelijke discussie (gelukkig want dat kan soms heel anders verlopen) over wat een vrouw nu wel en niet zou mogen dragen.Daar zou ik vroeger me het hoofd ook dagenlang over gebroken hebben en wat een zegen dat dat niet meer hoeft.Simpel gezegd denk ik vasthoudend aan het oude rijmpje een Christen herken je aan zijn spraak, zijn daad en zijn gewaad.Dat zegt genoeg en dat is eenvoudig voor iedereen te volgen.

Het is eigenlijk zo dat ik een grens ben overgestoken waardoor ik zie dat ik de inhoud zoveel belangrijker ben gaan vinden dan de vorm.En dat wil niet zeggen dat het leven daardoor maar een leef-maar-raak-gebeuren is. Want iedereen kent de stem van de Heilige Geest die ons laat zien wat en hoe we moeten handelen.

Toch vervult het hedendaagse leven me met zorg, want wij mensen die maar zo’n beperkt verstand hebben naast de Levende God denken dat we zelf wel over alles kunnen beslissen.Een politieke partij die graag wil regeren en allerlei mensen de kans geeft om “ voltooid” uit hun leven te stappen.

Waar abortus in al zijn afgrijselijke vormen gewoon bestaansrecht heeft.Er is een ware volksverhuizing gaande en het menselijk landschap verandert daardoor in rap tempo. Waarbij allerlei excessen ons duidelijk laten zien dat het laat is op de wereldklok.

Zo gauw we het ergens niet mee eens zijn is het alsof er in het klein een oorlog uitbreekt en zijn er levens te betreuren.Mensen spuien op social media hun haat gevoelens ten opzichte van andere mensen. Vaak met bewoordingen die echt niet meer normaal zijn.Veilig achter je computer durft iedereen wel iets te zeggen kennelijk.Goed wordt slecht genoemd en ook het omgekeerde is het geval en wee hem of haar die zich een andere mening heeft gevormd en het Woord van God als leidraad neemt.

Ik begrijp van mezelf steeds beter waarom ik me in deze tijd volstrekt niet thuis voel. Ik hoor te veel en weet teveel en zie teveel.Waarom ik soms denk dat ik de buitenwereld niet binnen wil laten en alleen maar naar liefelijke dingen wil kijken.

Vandaag werd ik opnieuw bepaald bij waar we naar toe gaan en wat echt belangrijk is.Een vriendin die ernstig ziek is en niet meer beter kan worden nam met een lieve mail afscheid van mij voor ze dat niet meer zou kunnen doen.Zij verlangt naar het Vaderhuis en samen weten we dat we elkaar zullen terugzien, ze zei ik ga gewoon een beetje eerder naar Huis dan jij.Dat is de hele dag blijven hangen. Hoe het hier ook loopt in dit leven ik ben niet aan het wortelen in deze wereld, nee ik ben op doorreis.

Ik ben op weg naar Huis. Jezus heeft mij beloofd dat ik Thuis mag komen als mijn plaats gereed is. En Hij spreekt altijd de waarheid.Al vind ik het soms nog zo moeilijk en is er verdriet over zaken die je graag anders zou willen. Toch is het goed.

Ik heb door allerlei omstandigheden de afgelopen jaren geleefd met het gevoel dat ik niet meer bruikbaar was dat ik leefde op de herinneringen maar dat mijn leven eigenlijk geweest was.Die diepe eenzaamheid die pijn die door diverse dingen veroorzaakt werd die heeft God weggenomen.

Ik mag nu weten dat… ik een kind ben door God bemind en tot Zijn eer geschapen.Dat is voor mij perspectief geworden waarop ik verder kan en dat kan ik in Zijn kracht dan ook.Wat een rust en een vrede, wat een verschil met hoe het pakweg 2 jaar geleden nog was.

Wanneer je gaat opletten dan is de zegenende hand van God overal te zien en dan weet je dat al die “ wegwijzers” de route markeren die uitmond in een veilige Thuisreis.

Dit bericht is geplaatst op 8 juli 2017. 5 reacties

Pinksteren-Sjavoeot

H Geest symbolen

Allereerst is het bijzonder om te ervaren hoeveel rust en vrede ik heb sinds ik een pas op de plaats ben gaan maken en alles even laat rusten.

Ik heb net als vorig jaar de afgelopen dagen mee gedaan met de Bijbel lees Challenge van Anne Graham Lotz.” God is Speaking” en ik moet zeggen dat het opnieuw een openbaring is. Aangezien ik heb gekozen voor de Engelse versie en meelees in mijn eigen Bijbel en er verschillende stemmen worden gebruikt wordt het levendig en lees en hoor je de tekst alsof je het voor het eerst hoort.

Vanmorgen dacht ik nog waarom heb ik zolang geploeterd op mijn eigen manier, en heb ik niet gezien wat er eigenlijk op elke bladzijde van de Bijbel te vinden was.

Dat geloven geen verdienste is van onszelf maar een gave die we uit genade hebben ontvangen.

Dat het niet Jezus + de Torah is , maar Jezus alleen.

Kennelijk is een weg die voor een groot deel bestaat uit zelf doen iets wat aantrekkelijk is. Je hoeft niemand te bedanken want je houdt je immers aan de geboden. Een weg waarin we zelf nog iets moeten regelen en waarin we zelf moeten zorgen voor een deel van die genade. Terwijl dat voorbij gaat aan de kern van het Evangelie.

Op het Pinksterfeest in Jeruzalem was dat toch echt anders. De discipelen waren na de Hemelvaart van hun Heiland steeds bij elkaar en wachten op de vervulling van de belofte die Jezus hen gedaan had. Nl. dat Hij hen de Trooster zou zenden de Heilige Geest die hen zou leiden.

Toen dát gebeurde was er geen enkele twijfel mogelijk en een ieder hoorde hen in hun eigen taal spreken over de grote daden van God.

De eerste oogst van 3000 zielen werd werkelijkheid op die dag.

Wat een geweldige gebeurtenis is dat geweest en hoe prachtig wordt daarna het leven van de allereerste gelovigen beschreven.

Als je het leest dan verlang je naar die tijd.

Maar zo bleef het niet de vervolging kwam al snel en dat betekende dat het Evangelie zich verspreidde naar alle delen van de wereld in de eeuwen erna.

Zo hebben ook wij dat mogen ontvangen en zijn we kinderen van God geworden door Jezus aan te nemen in ons hart en leven.

Van oorsprong van Sjavoeot /Pinksteren een Oogstfeest en werd er nagedacht over het ontvangen van de Torah op de Sinaï aan Mozes.Wat een prachtig vervulling zien we hier de Torah was gegeven om te Gods geboden te leren kennen en te houden voor Israël. En we kunnen dat lezen in het Eerste Testament.

De vervulling met de Heilige Geest was niet alleen voor de Joden maar ook voor de heidenen. Voor hen die het Woord van genade wilden aanvaarden en Jezus willen volgen.Dus Pinksteren is een vervulling van een belofte die ons stil en dankbaar maakt.

30098-ruth better.800w.tn

Met Sjavoeot wordt het boek van Ruth altijd gelezen en dat past hier zo mooi bij.

Ruth die ervoor kiest na de dood van haar schoonvader en haar man om met haar schoonmoeder Naomi mee terug te keren naar Israël. In de jaren dat ze met Machlon getrouwd was heeft ze de God van Israël leren kennen en liefhebben en dat zorgt ervoor dat ze wát Naomi ook zegt met haar meegaat.Kennelijk weet ze dat ze niet langer in Moab met alle afgoden kan blijven. Zij is veranderd en ze zegt uit de volheid van haar hart: Uw God is mijn God en uw volk is mijn volk

Ze komt met Naomi in Bethlehem aan de plaats waar Naomi ooit met man en zoons uit vertrokken was vanwege een grote hongersnood.

Je zou kunnen zeggen dat Ruth als asielzoeker een ander land binnenkomt. Ze zal eerst  hebben moeten wennen maar ze gaat meteen zorgen voor Naomi en één van de dingen die iemand die geen werk had of arm was kon doen, was aren lezen op de akkers waar geoogst wordt. Verzamelen wat na het oogsten bleef liggen.(Hun aankomst in Bethlehem is aan het begin van de gerstenoogst , Pesach dus)

En alles speelt zich af in de 50 dagen die daarna komen tot aan de tarweoogst. Dus tot aan Shavoeot.Ruth werkt op de akker van Boaz en hij is vriendelijk tegen haar en zorgt ongemerkt voor haar . Voor een buitenlandse vrouw maar hij schat haar op waarde.

Naomi vertelt Ruth over de bepalingen in de Torah die ervoor zorgen dat Boaz als naast familielid ervoor zorgen kan dat zij een zoon krijgt voor haar overleden man en hun bezittingen ook weer in hun bezit zullen komen. Hij is hun losser.

En Ruth gaat te werk zoals Naomi haar zegt te doen.

.Het is prachtig om te lezen hoe dat in zijn werk gaat. Ruth trouwt met Boaz als niet-Joodse met een Joodse man en wordt moeder van Obed de grootvader van koning David, de man naar Gods hart. En ze is een schakel in de lijn van het geslacht waaruit de Heere Jezus geboren wordt.

Gods plan vanaf de Schepping is zo prachtig en zo perfect dat we erop kunnen vertrouwen voor de volle 1000 procent dat Zijn plan zich meer en meer zal ontvouwen en daarin mogen ook wij een plaats hebben die God al voor ons heeft bereid van voor de grondlegging der wereld af aan.

Wij zien uit nu meer dan ooit , naar de komst van Jezus Christus die ons Thuis zal halen.

Wat een geweldig Feest mogen we vieren. Pinksterfeest.

Hemelvaart……

DSC_2754

Vandaag is het een donderdag een hele gewone dag zou je zeggen en toch is het dat weer niet.Het is een kerkelijke feestdag, Hemelvaartsdag.Kerkelijk zeg ik er met opzet bij want het is geen Bijbelse Feestdag.Hij komt niet voor in het rijtje van Bijbelse Feesten die we in het Eerste Testament terugvinden.

Dus dan maar niet vieren?? In het Tweede Testament wordt in Mattheus en Handelingen de Hemelvaart wel degelijk genoemd.Maar het wordt niet als Feest beschreven, en dat was het toen denk ik ook niet.De tijd tussen de Opstanding van Jezus en Zijn Hemelvaart was intensief geweest voor de discipelen. Ze zullen veel begrepen hebben wat eerst niet echt duidelijk was en veel hebben geleerd van Jezus wanneer Hij zich bij hen voegde.

Maar ze wisten ook dat het zo niet kon blijven en afscheid nemen dat is een pijnlijke en verdrietige zaak ik kan me tenminste zo voorstellen dat ze dat zo gevoeld zullen hebben.

Jezus moest gaan om de voortgang van Zijn Koninkrijk mogelijk te maken en daarvan waren zij de eerste boodschappers.

Dan komt het moment waarop Hij echt weggaat en ze kijken Hem na , tot een wolk Hem aan hun zicht onttrekt.Alleen blijven ze achten, zo zal dat hebben gevoeld, al heeft Jezus gezegd hen niet als wezen achter te laten maar in Jeruzalem moeten ze wachten tot de Heilige Geest over hen zal komen en zij het goede nieuws van de verlossing en genade door het bloed van Jezus en de komst van Zijn Koninkrijk mogen gaan verkondigen.

Meteen na zijn heengaan komt er de eerste troostvolle boodschap want twee engelen staan bij hen die vertellen dat Jezus precies zo zal wederkomen als Hij is heen gegaan. Dat het geen tijd voor droefheid is maar van verwachting.!!!

De Thuiskomst van onze Heer en Heiland in Zijn Hemelse heerlijkheid zal een Feest zijn geweest waarbij we ons niets kunnen voorstellen, dat geloof ik vast. Want de dood en de zonde zijn overwonnen de wet vervuld en er breekt een nieuwe tijd aan. Jezus zit aan de rechterhand van de Vader. Er is vreugde hemelvreugde………..

Er zullen lofliederen gezongen zijn en de vreugde zal tot op de dag van vandaag voortduren.

Op aarde was het wachten, bidden en ook lofprijzen voor de volgelingen van Jezus zij hadden nog niet scherp voor ogen hoe hun leven voorgoed zou veranderen, maar dat gebeurde wel degelijk.Want de nieuwe tijd is aangebroken. Ieder die de Naam van Jezus aanriep en zijn zonden zou belijden die werd behouden voor tijd en eeuwigheid. En die oproep geldt vandaag nog altijd.

Het evangelie zou worden uitgedragen eerst in Jeruzalem en Israël. Het Volk van God kreeg het als eerste te horen en vandaar zou het uitwervelen tot het uiterste der aarde. En dat begon direct na het Pinksterfeest.

En de geschiedenis leert ons dat velen zijn uitgegaan soms naar onherbergzame streken, naar grote steden , naar landen waar ze niet welkom waren. Er is geleden, gestreden, gezongen en gedankt . Er zijn velen tot geloof gekomen en dat werd in barre tijden vaak betaald met het eigen leven.

In verschillende landen is dat nog zo. We mogen dat evangelie delen met iedereen die dat horen wil. Maar het kost ons ook iets en dat is niet altijd gemakkelijk. Maar we hebben de hoop die ons gegeven is en die draagt ons in alle omstandigheden.

Het is Jezus alleen, en niet Jezus plus nog allerlei andere zaken.Alleen Zijn woord en Zijn genade zijn levensbrengend en levensreddend.

Dus toch een dag met een feestelijk gevoel!! Immers we zijn nu zoveel dichter bij de Wederkomst van Jezus , dan de discipelen in hun dagen waren. We mogen weten dat het elke dag De Dag kan zijn waarom we worden Thuisgehaald.Vertrouwend dat Gods plan met deze wereld niet zal veranderen al wordt het nog zo duister en donker om ons heen.

Hij weet hoe het gaan zal en zo is goed daaraan kunnen we ons overgeven van ganser harte. En dat geldt ook in moeilijke omstandigheden en ook in de vreugde die we mogen ervaren. Altijd is Hij onze vrede onze Shalom.

Jaren geleden gaf ik op Hemelvaartsdag een quote mee op Facebook. Dat werd door  schilderes Linette Trapman opgepakt en vervolgens werd dat een schilderij ( zie afbeelding bovenaan)

Inmiddels hangt dat schilderij in mijn huiskamer . Ik kijk er elke dag naar en dan ben ik vol van de hoop , verwachting en blijdschap want het geeft precies weer zoals het is .

Hemelvaartsdag wil zeggen Feest in de hemel en uitzicht voor ons.

En daarom is het een dag die heenwijst naar het Feest wat komt.

Ik hoop dat we elkaar daar zullen ontmoeten op dat geweldige Feest. Aan de voeten van mij Heer en Heiland.

 

Dit bericht is geplaatst op 25 mei 2017. 2 reacties